Αχ να φιλούσα τα δυο χείλη σου,

τα πορφυρά σου χείλη, τόσο,

τόσο τρελά και τόσο αχόρταγα,

που απ’ τα φιλιά να τα ματώσω…

Να τα ματώσω τα δυο χείλη σου

Τα χέρια να σου πλέξω γύρω

και μες στα βάθη τα ολοσκότεινα

των μαύρων ίσκιων να σε σύρω…

Και να μου λες Μη τα χειλάκια μου

μη τα ματώνεις, τι σου φταίνε,

αχ, μου πονέσαν τα χειλάκια μου

Σώνει, γλυκέ μου αγαπημένε

Και να περνάνε τα μεσάνυχτα,

οι αυγούλες, οι βραδιές, οι χρόνοι

και να σου λέω »Ακόμα, αγάπη μου,

ακόμα, αγάπη μου…Δε σώνει»

 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.