Δανάη Καλογερή
Γεννήθηκε ένα ανοιξιάτικο πρωινό του 2001 στην Αθήνα. Μεγάλωσε στα Βόρεια Προάστεια απέναντι από ένα αθλητικό κέντρο μαζί με τους γονείς της , τη γιαγιά της και το σκύλο της, Φοίβο. Αποφοίτησε από Καλλιτεχνικό σχολείο και τον προηγούμενο Σεπτέμβριο ξεκίνησε να φοιτά στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών στην Αθήνα. Θα έλεγε κανείς ότι ήταν φυσική εξέλιξη καθώς από τότε που θυμάται τον εαυτό της υποδυόταν ρόλους που έβλεπε σε ταινίες και σειρές και καθόταν άπειρες ώρες μπροστά από έναν καθρέφτη τραγουδώντας και χορεύοντας.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης: Τελικά τι σημαίνουν οι Ιθάκες;
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και...
Jacques Brel: Εκεί που ο πόνος γίνεται τραγούδι
Jacques Brel:
Εκεί που ο πόνος γίνεται τραγούδι
Πώς μοιάζουν οι πέρλες της βροχής; Ένα βαλς σε χίλιους χρόνους πώς να χορεύεται; Άραγε να το έχει...
Η κόλαση είναι οι άλλοι: ο Ζαν – Πωλ Σαρτρ και η οδύνη...
Γκαίτς: Δεν θα ενδώσω. Θα τους γίνω απεχθής μιας και δεν έχω άλλον τρόπο να τους αγαπώ θα μείνω μόνος με τον ουρανό...
Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ: Εκεί που το παρελθόν ζωγραφίζει το μέλλον
Μέσα στην οχλοβοή, το άγχος, την αέναη μάχη με το χρόνο, την ακρίβεια και την εν γένει κρίση των αξιών, η οποία μαστίζει την...
Ευγένιος Ιονέσκο: Μια γραφή εκτός αρμονίας
Για να ανακαλύψω το βασικό πρόβλημα, κοινό για όλο το ανθρώπινο είδος, πρέπει πρώτα ν’ αναρωτηθώ για το δικό μου βασικό πρόβλημα, για το...
Χάρολντ Πίντερ: Ένα ακόμα και φύγαμε
(Ένας άνδρας και μια γυναίκα στα σαράντα τους. Κάθονται με καφέ)
Άντρας: Σου μιλάω για τη φορά που ήμασταν στο ποτάμι.
Γυναίκα: Ποια φορά;
Άντρας: Την πρώτη...
Artika: “Οι νεαροί θεατές ανταποκρίνονται με ειλικρίνεια και αμεσότητα”
Artika:
Από το φως στον κόσμο του θεάτρου
Τί συμβαίνει όταν μικροί θεατές μπαίνουν στον χώρο του θεάτρου; Όταν η τέχνη συναντά μικρούς ανθρώπους που τώρα...
Κατίνα Παξινού: Η Ωδή Του Θριάμβου
«Ω, Άγιο φως του ουρανού κι εσύ αγέρα» θα πει ως Ηλέκτρα του Σοφοκλή και θα σειστεί όλο το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου· το...
Αλμπέρ Καμύ: Περπατώντας σ’ έναν παράλογο κόσμο
Κάθε άνθρωπος είναι και ένας Σίσυφος, ο οποίος σπρώχνει ατέρμονα έναν βράχο, χωρίς λόγο και αιτία. Κι όμως κάπου εκεί, σ’ αυτή την αέναη...
Σάμουελ Μπέκετ: Στην σκιά της ατέρμονης αναμονής
Στην σημερινή εποχή όλα κυλούν γρήγορα, ραγδαία, πολλές φορές δεν συνειδητοποιούμε πότε πέρασαν οι μήνες, τα χρόνια και απλώς -χωρίς να κάνουμε μια ,παύση-...