Αρχική Ετικέτες Αφιέρωμα

Ετικέτα: Αφιέρωμα

Η κόλαση είναι οι άλλοι: ο Ζαν – Πωλ Σαρτρ...

Γκαίτς: Δεν θα ενδώσω. Θα τους γίνω απεχθής μιας και δεν έχω άλλον τρόπο να τους αγαπώ θα μείνω μόνος με τον ουρανό...

Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ: Εκεί που το παρελθόν ζωγραφίζει το μέλλον

Μέσα στην οχλοβοή, το άγχος, την αέναη μάχη με το χρόνο, την ακρίβεια και την εν γένει κρίση των αξιών, η οποία μαστίζει την...

Ευγένιος Ιονέσκο: Μια γραφή εκτός αρμονίας

Για να ανακαλύψω το βασικό πρόβλημα, κοινό για όλο το ανθρώπινο είδος, πρέπει πρώτα ν’ αναρωτηθώ για το δικό μου βασικό πρόβλημα, για το...

Χάρολντ Πίντερ: Ένα ακόμα και φύγαμε

(Ένας άνδρας και μια γυναίκα στα σαράντα τους. Κάθονται με καφέ) Άντρας: Σου μιλάω για τη φορά που ήμασταν στο ποτάμι. Γυναίκα: Ποια φορά; Άντρας: Την πρώτη...

Κατίνα Παξινού: Η Ωδή Του Θριάμβου

«Ω, Άγιο φως του ουρανού κι εσύ αγέρα» θα πει ως Ηλέκτρα του Σοφοκλή και θα σειστεί όλο το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου· το...

Αλμπέρ Καμύ: Περπατώντας σ’ έναν παράλογο κόσμο

Κάθε άνθρωπος είναι και ένας Σίσυφος, ο οποίος σπρώχνει ατέρμονα έναν βράχο, χωρίς λόγο και αιτία. Κι όμως κάπου εκεί, σ’ αυτή την αέναη...

Σάμουελ Μπέκετ: Στην σκιά της ατέρμονης αναμονής

Στην σημερινή εποχή όλα κυλούν γρήγορα, ραγδαία, πολλές φορές δεν συνειδητοποιούμε πότε πέρασαν οι μήνες, τα χρόνια και απλώς -χωρίς να κάνουμε μια ,παύση-...

Φανί Αρντάν: Η δύναμη της ευθραυστότητας

Η γαλλική φινέτσα της ξεχειλίζει σε κάθε της παρουσία, τόσο στη σκηνή του θεάτρου, όσο και στο σινεμά. Έχει έναν αριστοκρατικό ρομαντισμό που αναδύεται...

Bob Wilson: Μέσα στο φως της σιωπής

Ο Robert (Bob) Wilson ζωγράφισε, με τα δικά του χρώματα, πάνω στον άδειο καμβά της θεατρικής σκηνής, πειραματίστηκε με νέες υφές, ζωντάνεψε εικόνες από...

Λέξεις της Virginia Woolf

( 25 Ιανουαρίου 1882 – 28 Μαρτίου 1941) Όλα κυματίζουν, όλα χορεύουν, όλα είναι ταχύτητα και θρίαμβος. * Η ζωή μαραίνεται όταν υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε...

Top

Η φωνή σου μέσα από την νεκρή ύλη, Σοφία Σταθάκη

Ακούω τη φωνή σου μέσα από την νεκρή ύλη. Οι λέξεις αυτές είναι δικές σου. Ντυμένες με αγάπη, από σένα προς εμένα. Προσεύχομαι και το σώμα μου...

|Walt Witman